Deniz Ressamları, Oktay Rıfat

Deniz Ressamları

Deniz ressamları vardı eskiden, deniz 

canavarları çizerler, denizkızları kalyonlar, 

İstanbul’da doğarlardı çoğunlukla, 

bellerinde nagant, sütbeyaz giysi, 

iri yaka, bir gül takarlar göğüslerine. 

Kuyruğundan tutunca kertenkele imgeyi 

denizin deliğinden çekerler, zavallı kertenkeleler. 

Elmaları daldaki elmadan daha gerçek, 

yapıt bırakmadan ölürlerdi denizin 

bu soylu ve bilge dretnotları. 

Oysa küçük kayıklardı onlar 

Kendi elleriyle yaptıkları, bir keser bir kerpeten, 

anilin boya üstübeç beziryağı 

kirli şişede ardıç kokan neft. 

1879’da Hamburg’ta 

nazırların dikkatini çektiklerinde 

sakallarını çeker gibi 

bir futa kadar ince ve çocuktular. 

Bütün sular denizler onların, 

kırmızıya boyarlar, sarıya, yeşile, 

Üsküdar’da mavi rakı içerlerdi. 

Şimdi nerdeler, diye sormayın! 

Denizdeler, büyük sefere çıktılar, 

yaşam öykülerini yazıyorlar suluboya, 

taş kalem, ceviz sehpa, samur fırça 

ve kağıda deyince cızırdayan kömür kalem. 

Akşam ezanını bekliyorlar 

Birinci Dünya Savaşına dönmek için. 

Bence ölmediler büyüdüler uzaklaştıkça 

bir okulun çıplak duvarında. 

Oysa sınıfları süvari, bindikleri at 

deniz, büyük deniz, engin deniz.

Oktay Rifat

DenizeDoğru Konuşma, Adam Yayıncılık, 1982